Analytics is prima, tracking is het probleem
Op deze pagina
Ik schrijf gewoon dingen die ik zelf interessant vind. Ik ben geen growth-hackexperiment aan het draaien. Voor een persoonlijke blog heb je data niet nodig om te schalen, maar om je content te toetsen. Je wilt weten: sloeg dat uitgesproken stuk over pensioenen aan? Klikte iemand echt op die grappige feature?
Goede content heeft minimale, schone data nodig om te toetsen.
Daarom is het hele cookietoestemmingssysteem zo frustrerend. Het probleem is niet de data zelf. Het is de architectuur waarmee je die verzamelt.
Noodzaak versus het “misschien”
Als je bezoeken bijhoudt, heb je een keuze:
Analytics is nieuwsgierigheid: anonieme weergaven tellen om te weten welk bericht werkte. Dat is onmisbaar voor een zorgvuldige site.
Tracking is surveillance: dat bezoek koppelen aan een individu om een profiel op te bouwen voor externe doeleinden, zoals AdTech. Daarvoor moet je persoonlijke identificatiegegevens verzamelen en de gebruiker over het hele web volgen.
Die tweede optie is niet per se een inbreuk op de privacy, maar het kan wel. En dat “kan wel” is het probleem. We zouden alleen moeten bijhouden wat strikt noodzakelijk is. Mijn nieuwsgierigheid houdt op bij wat mensen lezen, en verder niets.
De minimale stack
Om mijn nieuwsgierigheid los te koppelen van die surveillancearchitectuur bouwde ik een stack die geen moeite en geen geld kost. Ik zette Umami op een gratis Vercel-server met een Neon Postgres-database. Dat kostte me minder dan een half uur.
Het resultaat? De kernanalytics van deze site draaien zonder banner. Umami verzamelt alleen geanonimiseerde, geaggregeerde data. We kregen de afgelopen maand ruim 16.000 bezoekers. Ja, dat is “geen reet”, maar het zijn 16.000 ethische sessies waarin niemand toestemming hoefde te geven voor surveillance.
Wat minimalisme me vertelt over de content
De data is helder en bruikbaar, en bewijst de waarde van simpele nieuwsgierigheid:
De content leeft eeuwig: ik post al jaren niet meer op Hacker News, maar mijn analytics laten zien dat links uit oude berichten daar nog steeds verkeer opleveren. Dat is een enorm rendement voor een persoonlijke site.
AI is hyperspecifieke ontdekking: ik zie flink meer klikken van diensten als ChatGPT en Perplexity, maar alleen voor mijn technische nichestukken over CRDT’s en AI-economie. De AI werkt als een heel gerichte technische verwijzer.
De grap was te volgen: ik zette dit allemaal op om te zien of iemand op shakespeak klikte. Volgens de analytics kreeg het maar een paar klikken, vooral vanaf X en LinkedIn. Het is een onzinnige app, die 700MB van je data opslurpt, maar ik weet wie erop klikt.
De echte reden voor koekjes 🍪
(Ik bedoel natuurlijk cookies.)
Waarom heb ik dan eigenlijk een “koekjes”-banner? Niet vanwege de analytics.
Het is helemaal voor de grap. De pagina /shakespeak heeft een downloadbare LLM die in je browser draait. Zodra je ook maar iets niet-standaards toevoegt dat de gebruiker bestuurt, al is het een grap, struikel je over de compliance-draad.
Dat ik de lezersanalytics van de hele site gratis kan draaien zonder gedoe, terwijl een grappige LLM wel een banner vereist, vat de belachelijke staat van het web perfect samen. De ethische, gratis optie is nu ook de makkelijkste weg. Je kiest voor noodzaak, niet voor het “misschien”.